Up with People Cast B 2010 On Tour

By Pieter Gyssels, Belgium about his Community Impact Experience

(in English)

We had a choice of six projects and all of them were interesting. However, the unorganized aspect of that one project spoke to me the most. My group got a brief training by two volunteers and then we were sent to the streets in groups of two or three. We each had to cover a different part of downtown Denver where we would talk to all the homeless, more precisely the panhandlers, which we encountered. We got a survey for every panhandler that we should try to fill out. I use the word “try” on purpose, because it is not the easiest job to simply go talk to a homeless person, let alone convince them to cooperate on our survey. Definitely if there are questions like, “How much do you earn on average per day?” and especially “What are you spending that money on?”. To my surprise, however, this action led to many interesting and almost warm conversations.

After the surveys we were expected in the Denver Rescue Mission shelter on Lawrence Street in the heart of Denver. This homeless shelter is working with other instances on the ten years plan called “Denver’s Road Home”. The city of Denver has given itself the mission to bring an end to homelessness in the city by 2015. This means that they want to create 3193 permanent housing options, start a prevention campaign to keep people away from the streets, provide training to 580 people to increase their chances to find a job and so on. I had absolutely no idea that sixty percent of the homeless are families with children and that forty percent actually has a job, but that their income is not sufficient to live on. Anyway, if you would like to read more about it, I refer you to the clear and informative website for this project: www.denversroadhome.org

The shelter gave us a tour by a fantastic guide, who was forty-eight years old and had been in and out of rehabilitation centers and homeless shelters his entire life. Now he works for such a shelter and day after day he helps others overcome their drinking and/or drug addiction. During the tour we got to see the dormitory where each night three hundred men are offered a bed. We also got to see the kitchen, which is normally fit to prepare four hundred meals, but where around one thousand people a day are offered a meal. There is also a chapel in which every morning and evening they hold a celebration, which is not related to a specific religion and everyone is free to pray for what he believes. In the same room are also courses on various subjects that should make the homeless aware of their situation and help them to take their lives back into their own hands. After the tour all groups came back together for a debriefing and a testimony of one of the workers and eventually the physically and mentally tough day was over.

(In Dutch)

We hadden een keuze uit zes projecten en ze waren één voor één interessant, maar het ongeorganiseerde van dat ene project sprak me het meeste aan. Mijn groep kreeg namelijk een korte training door twee vrijwilligers en nadien werden we de straat op gestuurd in groepjes van twee of drie. De bedoeling was dat we ieder een ander deel van de stad voor onze rekening namen en daar iedere dakloze, meerbepaald iedere dakloze die aan het bedelen was, aanspraken die we tegenkwamen. We kregen een vragenlijst mee die we per dakloze moesten proberen in te invullen. Ik gebruik bewust het woord “proberen”, omdat het helemaal niet gemakkelijk is om zomaar even een gesprek aan te knopen met een dakloze, laat staan ze te overtuigen om een vragenlijst te beantwoorden. Zeker niet als er vragen bij zijn als, “Hoeveel verdient u gemiddeld per dag?” en vooral “Waar spendeert u dat geld aan?”. Tot mijn verbazing echter leidde deze actie tot vele interessante en zelfs bijna warme gesprekken.

Na de gesprekken werden we verwacht in de Denver Resue Mission shelter op de Lawrence street in hartje Denver. Deze daklozenshelter werkt samen met andere instanties aan het tienjarenplan ‘Denver’s Road Home’. De stad Denver heeft zich namelijk de missie gegeven om tegen 2015 een einde te brengen aan de dakloosheid in de stad. Dit houdt in dat ze 3193 permanente woonmogelijkheden willen creëren, een preventiecampagne op poten willen zetten om mensen weg te houden van de straten, een opleiding willen aanbieden aan 580 mensen om hen betere spelers te maken op de arbeidmarkt en zo verder. Ik had er totaal geen besef van dat zestig percent van de daklozen families met kinderen zijn en dat veertig percent eigenlijk een job heeft, maar dat die inkomsten niet voldoende zijn om van te leven. Hoe dan ook, moest je hier meer over willen lezen, verwijs ik je graag door naar de zeer duidelijke en informatieve website van dit project: www.denversroadhome.org

In de shelter kregen we een rondleiding van een fantastische gids, die achtenveertig jaar oud is en zijn hele leven lang in en uit ontwenningsklinieken en daklozenshelters geraakt is. Nu werkt hij zelf in zo’n shelter en helpt hij dag in dag uit andere daklozen met het overwinnen van hun drank- en/of drugsverslaving. Tijdens de rondleiding kregen we onder andere de slaapzaal te zien waar ze iedere nacht driehonderd mannen een bed aanboden, alsook de keuken die normaalgezien voorzien is voor het bereiden van vierhonderd maaltijden, maar waar er rond de duizend mensen per dag een maaltijd wordt aangeboden. Verder is er ook een kapel waar ze iedere morgen en avond een viering houden, die niet verbonden is aan een specifieke Godsdienst en waar iedereen dus vrij is te bidden voor wat hij gelooft. In diezelfde ruimte worden ook cursussen gegeven over allerlei onderwerpen die de daklozen moet bewust maken van hun situatie en hen wil helpen hun eigen leven terug in handen te kunnen en durven nemen. Na de rondleiding kwamen we met alle groepen weer samen voor een nabespreking en een getuigenis van één van de werknemers en toen zat de zowel fysiek als mentale zware dag erop.